Byle bir emir alan kimsesiz dul bir kadn, be yandaki kzn da
yanna alp yollara dm. Yorulduunda, bir kavak aacnn dibine
oturmu. Ba ykseklere deen kavak aac, glgesine snan bu ana
kza sevgi ve hayranlkla bakarak:
“Ah, ne yazk!” demi. “Meyvem olmad gibi, glgem de ok kuvvetli deil.”
Kadn ili bir sesle:
“Madem bize acyorsun, hi olmazsa kzm bir geceliine yksek
dallarnn arasna al da, vahi hayvanlardan ve karanlktan sakla”
demi. “naallah yarn gelir, alrm.”
Kavak aac bu teklifi memnuniyetle kabul edince, kadn bir an dnp:
“Ama sen hi meyve vermediine gre, anne olmann ne demek olduunu da
bilemezsin” demi. “Onun iin, iyisi mi, kalbimi de bir geceliine sana
brakaym da, yle gideyim. Zaten analarn kalbi evlatlarnn yannda
atar.”
Kavak aac, bu teklifi de kabul etmi.
Bylece kzn ve kalbini kavak aacna emanet brakan kadn, ertesi gn aacn yanna gelmi, yavrusunu alp evine dnm.
Kavak aac ise, bir geceliine anne kalbini tamakla yle deimi, yle deimi ki, yapraklarnn saplar incecik kalm.
Derler ki, kavak aacnn yapraklar ite bu olaydan beri gnn her saatinde ana yrei gibi titrer durur...
Webservis
Yorumlar
